Blog Image

อังสุมารินทร์

Angsumarins's Blog

ทริปที่ไม่เคยลืม2

Thailand Posted on Sun, February 28, 2010 16:58:27

กลับมาเมืองไทยคราวนี้แม่ไม่ได้ไปไหนเลย อย่แต่ในกรุงเทพกับตะเวนหาที่กิน และก็ตัวติดอยู่แต่กับ ป้าๆ น้าๆ นี่แหล และก็น้องคนนี้ไงล่ะ ที่แม่แอบอิจฉาว่าเมื่อไหร่ ลูกของตัวเองจะคลอดออกมาสักทีsmiley



ทริปที่ไม่เคยลืม

Thailand Posted on Sun, February 28, 2010 13:36:38

ตอนกลับไปเมืองไทยแม่กลับพี่ตะวันต้องไปกันสองคน อ้อ สามสิ น้องในท้องแม่อีกหนึ่งป๊าป๋าไม่ได้ไปติดงาน ไม่ใช่ไรหรอก แม่ท้องแล้วงี่เง่าเอง บ่นบอกว่าอยู่ที่นี่ไม่ได้ กินข้าวไม่อร่อย อยากกินนู้นกินนี่ ที่ที่นี่ไม่มีเลย ไม่ยอมท่าเดียวจะกลับไปเมืองไทยให้ได้ ป๊าป๋าเลยต้องยอม แม่ไม่เคยดูสภาพตัวเองเลย ท้องก็โย้ ไหนจะพี่ตะวันอีก

แต่แม่ก็ไม่สน ขอไปท่าเดียวเลย

ภาพนี้แม่กะพี่ตะวันและพี่แหนมที่บ้าน แม่อร พ่อโรจน์ ที่นครสวรรค์ แม่ดูอ้วนขึ้นเยอะเลยsmiley
นี่ก็พี่ตังเม กับตะวันเองค่ะ หนูสวยมั้ย อยู่นครสวรรค์ไม่กี่วันแม่ก็บ่นว่าร้อนอีกและ เห็นบอกว่าอยากไปว่ายน้ำ อ้าวจัดไปเลย เรากลับกรุงเทพกันในเย็นวันนั้นเลย และแล้วเราก็ไปว่ายน้ำกันจริงๆ แต่ก็ไม่ใช่ที่ไหนกันเลย สวนสยามนี่เอง โถ่เอ้ยsmiley แม่กับพี่ตะวันมากับ ป้าตุ๊กตา ป้าตุ๊กเล็ก และ ป้าแม๊กกี้ น้าหน่อย พี่ไม้ด้วยแหละ
ดูแม่กับน้าหน่อยสิ ท่าทางมั่นใจมากเลยแหละsmiley

ทริปนี้ดูแม่จะมีความสุขมากมายเลย



พี่ตะวัน

Natnaree Posted on Sun, February 28, 2010 13:14:44

ตั้งแต่พี่ตะวันย้ายมาอยู่บ้านใหม่นี้ พี่ตะวันต้องปรับตัวเยอะเลย ทั้งหนาว ทั้งเหงา ทั้งไม่มีเพื่อน พี่ตะวันบ่นคิดถึงยายทุกวันเลย ไหนจะอาหารการกินอีก พี่ตะวันไปโรงเรียนกับมาบ่นกับแม่ว่า ครูให้กินแต่ขนมปัง พี่ตะวันไม่อิ่มเลย ต้องให้แม่มาผัดข้าวผัดให้กินทุกวันเลยsmiley หนาวนี้พี่ตะวันไม่ได้ไปไหนเลย เบื่อแล้วหิมะ พี่ตะวันอยากกลับไปหายายที่เมืองไทยแล้ว รอร้อรอ ป๊าป๋าทำงานเก็บเงินเยอะๆก่อน แล้วค่อยไปหายาย

แต่ตอนนี้พี่ตะวันไม่เหงาอีกต่อไปแล้วล่ะ เพราะพี่ตะวันมีน้องชายสุดที่รักออกมาดูโลกแล้ว รอมาตั้งนาน



สมาชิกใหม่ของบ้านเรา

Josef Posted on Sun, February 28, 2010 12:12:26

และแล้ววันที่แม่รอคอยก็มาถึง ตลอดระยะเวลาเก้าเดือนนี้ แม่อดทนรอหนูออกมาดูโลกใบใหม่ พี่ตะวันของหนูก็ถามแม่ทุกวันเลยว่าเมื่อไหร่น้าหนูจะออกมา สงสัยพี่ตะวันเหงาและอยากเล่นกับหนูแน่ๆเลย

ตอนหนูออกมาใหม่ๆมีหนูคนเดียวเลยนะ ที่ผมดกที่สุด แม่เดินเข้าไปในห้องเด็กในโรงพยาบาล แม่เห็นแค่หัวหนูแม่ก็จำได้เลยนะ ว่าลูกแม่แน่ๆ แต่น่าเสียดายที่สุดป้าป๋ามาไม่ทัน หนูรอไม่ไหว แต่ก็ยังมีอาม่าของหนูมาเป็นเพื่อนแม่ ค่อยสบายใจหน่อยsmiley



ชิวิตคนเรา

Life Posted on Sun, February 28, 2010 11:23:00

ชิวิตของผู้หญิงคนนี้แสนจะลำบาก กว่าจะมามีวันนี้ได้ก็แทบเลือดตากระเด็น ทุกวันนี้ทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็นเพียงแค่การเริ่มตเนชิวิตใหม่เท่านั้นเองค่ะ